കൂടെപ്പഠിച്ചവളെ എന്തേ കൂട്ടിയില്ല? പ്രത്യേകിച്ചു ലാബ്‌മേറ്റിനെ?

മറ്റുള്ള പെണ്‍‌പിള്ളേര്‍ കേവലം കൂട്ടുകാര്‍
മര്‍ത്യന്നു പൊണ്ടാട്ടി ലാബ്‌മേറ്റു താന്‍

എന്നല്ലേ മഹാകവിവചനം?
:-)

ഇതുപോലെ മറ്റൊരു പുരാതനഗ്രന്ഥത്തില്‍ ഭാര്യമാരുടെ വിവരണമുണ്ട്‌. മൂലം ഓര്‍മ്മയില്ല. ഒരു വിവര്‍ത്തനം കൊടുക്കുന്നു:

അധ്യാപിക,യയല്‍ക്കാരി,
സഹജന്‍ തന്റെ പത്നിയും,
ഭാര്യതന്‍ തോഴിയും പിന്നെ
ശിഷ്യയും നേഴ്‌സുമങ്ങനെ
വേലക്കാരി, കളിത്തോഴി,
കൊളീഗും പുരനാരിയും
സ്വന്തം ഭാര്യയുമെന്നേവം
ഭാര്യമാര്‍ പതിനൊന്നിനം.

:-)

അങ്ങേര്‍ അവിവാഹിതനല്ലേ?

ബ്രഹ്മാവിനാണോ ആയുസ്സിന് പഞ്ഞം?

കുഞ്ഞാലിക്കുട്ടിയുടെ ഭാര്യയെ ഉള്‍പ്പെടുത്തണമെന്നല്ല ഞാന്‍ പറഞ്ഞതു്. ഇന്ദിരാഗാന്ധി, കെ. ആര്‍. ഗൌരിയമ്മ, ശ്രീമതിട്ടീച്ചര്‍ തുടങ്ങി ആ പദവികള്‍ വഹിച്ചിട്ടുള്ള സ്ത്രീകള്‍ എന്നാണു്. അങ്ങനെയല്ലെന്നു തോന്നുമോ വായിച്ചാല്‍?

അമ്മായിയമ്മയെ അമ്മയായി സ്നേഹിച്ചു സ്നേഹിച്ചു് സ്വന്തം അമ്മയെ മറന്നുപോകരുതു് എന്നുമാവാമല്ലോ

സ്വന്തം അച്ഛനെ (ജനിതാ) പിതാവായും, അമ്മയെ മാതാവായും കാണണം എന്നു പറയുന്നതിലെന്താ തെറ്റു്? ആ ലിസ്റ്റില്‍ സ്വന്തം അമ്മയില്ലായിരുന്നെങ്കില്‍ അരവിന്ദന്‍ ചോദിക്കില്ലായിരുന്നോ, “ഹല്ല, ഇവരെല്ലാമുണ്ടു്, സ്വന്തം അമ്മ മാത്രമില്ല. ഇതെന്തു കാര്യം?” എന്നു്.

മറ്റൊരു കാര്യം, സ്വന്തം അച്ഛനമ്മമാരെപ്പോലെ, ഇവരും ആദരണീയരാണു് എന്നുള്ള കാര്യം.

കലേഷേ, ദേവാ,

ആരെഴുതിയെന്നറിയാമെങ്കില്‍ ഞാന്‍ ആ വിവരംകൊടുക്കും. ഇല്ലെങ്കില്‍ എനിക്കറിയില്ല. മിക്കവാറും ആര്‍ക്കും അറിയില്ല.

ഈ രണ്ടു ശ്ലോകങ്ങള്‍ ഞാന്‍ ആദ്യം കാണുന്നതു്‌ ഉത്സവപ്പറമ്പിലും മറ്റും കിട്ടുമായിരുന്ന “നീതിസാരം”എന്ന ചെറിയ പുസ്തകത്തിലാണു്. അതു് ഏതെങ്കിലും ഒരാള്‍ എഴുതിയതല്ല.

ഞാന്‍ “സുഭാഷിത”ത്തില്‍ ഇതു വരെ എഴുതിയ ശ്ലോകങ്ങളെല്ലാം ഓര്‍മ്മയില്‍ നിന്നെഴുതിയതാണു്. ഇതൊക്കെ വായിച്ചതു പത്തിരുപത്തഞ്ചു കൊല്ലം മുമ്പുമാണു്. ആരുടെയെങ്കിലും കയ്യില്‍ ഈ ശ്ലോകങ്ങളുള്ള പുസ്തകങ്ങളുണ്ടെങ്കില്‍ ദയവായി തിരുത്തുക.