ഒന്നര വർഷത്തിനു ശേഷമാണു ഡീപ്‌ഡൗണിന്റെ കമന്റിൽ പറഞ്ഞ തെറ്റു തിരുത്തിയതു്. അന്നു വായിച്ചിട്ടു പിന്നത്തേയ്ക്കു വെച്ചതാണു്. നന്ദി.

(അതോ, ഇനി അതൊരു തമാശയാണോ? എനിക്കു കിട്ടുന്നില്ലല്ലോ…)

പോസ്റ്റിലെ കണക്കു മാത്രം ഒന്നോടിച്ചു വായിച്ചു. ഒരിടത്ത് ഇങ്ങനെ കണ്ടു.
“അതു പോകട്ടേ. കണക്കുമാഷിനു് സംഗീതം അറിയില്ല എന്നു വെയ്ക്കാം. പക്ഷേ 13 എന്ന സംഖ്യ 11-ന്റെ 12/11 ആണെന്നു പറയുമോ?”

ഒരു സംശയം, അതു ശരിയല്ലേ? 11*1&2/11=13 അല്ലേ?

സൈമണ്‍ സിംഗിന്റെ പുസ്തകം ആദ്യം വായിച്ചിരുന്നതുകൊണ്ട് മാധവന്റെ ഫെര്‍മാ തെറ്റാണെന്ന് ‘ലന്തന്‍ബത്തേരി’ വായിക്കുന്നസമയത്ത് അറിയാമായിരുന്നു. പിന്നെ സൂക്ഷിച്ച് രണ്ടാമതു നോക്കിയപ്പോള്‍ തോന്നി, ‘രാഘവന്‍’ മാഷിനും ‘പുഷ്പാംഗദ’നും വന്ന പിഴവായി അതിനെ കണ്ട് സമാധാനിക്കാമെന്ന്. അപ്പൊ ദേ പിന്നേം കിടക്കുന്നു ബിരിയാണി മുതല്‍ ചവിട്ടുനാടകവും വള്ളപ്പണിക്കണക്കുകളും കൊളംബസും വരെ കൊച്ചു കൊച്ചു തുളകള്‍ വേറേം.
ഐ.ഏ.എസുകാരന്റെ പൊതുവിജ്ഞാനം മുഴുവന്‍ വിളമ്പി വയ്ക്കാനുള്ള ഒരു അണ്ടാവായി നോവലിനെ കണ്ടതാണെന്ന് തോന്നുന്നു ഈ പിഴവുകള്‍ക്ക് കാരണം.
മുഹമ്മദ് ബഷീറിന്റെ കൃതികളിലെ ആത്മകഥാംശം കൃത്രിമമാണെന്ന് ഉപന്യസിച്ച എന്‍.എസ്.മാധവന് തന്നെ ഒടുവില്‍ ഇതു പറ്റിയല്ലോ എന്നത് കൌതുകം തന്നെ.
ഫോക്കസ് നഷ്ടപ്പെടുന്നു എന്നതാണ് ക്ലൈമാക്സിനോടടുത്ത് നോവലിന്പറ്റുന്ന പ്രശ്നവും. പ്രത്യേകിച്ച് അതുവരെയുള്ള വിശാല സാമൂഹിക രാഷ്ട്രീയ പരിപ്രേക്ഷ്യമൊക്കെ മാറി പെട്ടെന്ന് ഒരു വ്യക്ത്യധിഷ്ഠിത/അസ്തിത്വപ്രശ്ന ലൈനിലേക്ക് പോകുമ്പോള്‍. പുഷ്പാംഗദന്റെ ആത്മഹത്യ ഏതാണ്ട് ഖസാക്കിലെ രവിയുടെ വിധിക്കു സമാനമായി തോന്നി. കഥ പറയാന്‍ ജെസീക്ക ബാക്കിയായെങ്കിലും.

ഓഫ് ടോപ്പിക്കടിച്ച് ബോറാക്കിയതിനു സോറി

ഇതിനെയാ നാട്ടുകാരു പറയണത് “തീക്കട്ടയില്‍ ഒറുമ്പരിക്കുന്നു” എന്ന് !
[:)]

പക്ഷെ ഒരു കാര്യം : ഇനിയും എന്റെ പോസ്റ്റുകളില്‍ അക്ഷരത്തെറ്റു തിരുത്തിതരണം. അല്ലെങ്കില്‍ ഞാന്‍ വള്ളം പിടിച്ച് അവിടെ വന്ന് ചാടി ചവിട്ടും. ആഹാ….!