കവിതകൾടേം കഥകൾടെം പാഠഭേദങ്ങൾ രസകരാണ .ന്നായിട്ടുണ്ട് തളിരിലയ്ക്ക്‌ കട്ടിവെച്ചു തുടങ്ങണത്‌ വ്യക്തായി കാണാം.

ഉമ എന്നതു് ഒരു അനുസരണ കെട്ട പെണ്ണിന്റെ പേരാണെന്ന മാഷുടെ അഭിപ്രായം വിചിത്രമായിത്തോന്നുന്നു. ശിവനെ ഭര്‍ത്താവായി കിട്ടാന്‍ തപസ്സു ചെയ്യാന്‍ വേണ്ടി പുറപ്പെട്ടപ്പോഴാണു് ഇതൊക്കെ സംഭവിച്ചതു്. സ്വന്തം അമ്മ

അളിയുടെ കഴല്‍ താങ്ങിടാം ശിരീഷം;
കിളിയുടെ കാലടി താങ്ങുകില്ല കുഞ്ഞേ

എന്നു പറഞ്ഞു തടുത്തിട്ടും (ഇതിനു ശേഷമാണു് “ഉമാ” വിളി.) ദൃഢനിശ്ചയത്തോടെ മുന്നോട്ടു പോയി, മഴയിലും മഞ്ഞിലും വെയിലിലും കഠിനതപസ്സു ചെയ്തു്, ശിവന്റെ ഇന്റര്‍വ്യൂവും പാസ്സായി, അവസാനം കല്യാണം കഴിച്ച ആ മിടുക്കിയുടെ ഭര്‍ത്താവു് എന്നര്‍ത്ഥമുള്ള പേരു തെരഞ്ഞെടുത്തതില്‍ എനിക്കെന്നും അഭിമാനമായിരുന്നു.

കവിതാഭാഗത്തിന്റെ മറുപടിക്കു നന്ദി. ആ കവിതയ്ക്കു ഞാന്‍ തന്നെ ഒരു അനുബന്ധം പിന്നീടു് എഴുതിയിരുന്നു. രണ്ടു ഭാഗവും കൂടി ദാ ഇവിടെ ഇട്ടിട്ടുണ്ടു്.

(പെരിങ്ങോടരുടെ പുതിയ കീമാപ്പു കൊണ്ടാണു പ്രയോഗം. സംഗതി കൊള്ളാം.)

- ഉമേഷ്

കണ്ട്വൊ കണ്ട്വൊ എന്നെപ്പോലെള്ള നല്ല ആൾക്കാർടെ കൂടെ കൂട്യേപ്പൊ മാഷ്ടെ അസുഖം മാറി.

Whatever was learnt by you,
Was always meant to be taught by you
Whatever you did earn,
Darling, is what you finally learnt.

Whenever you get caught in sin,
Fear not,He will redeem you anyway
Whenever they come to examine,
Let not their diagnosis make you sway.

eeeeeeeeeeeekkkkkkkkkkkk……

പണ്ടു്‌, കുമാരസംഭവത്തിന്റെ മല്ലിനാഥന്റെ സംസ്കൃതവാഖ്യാനവും കുട്ടികൃഷ്ണമാരാരുടെ മലയാളവ്യാഖ്യാനവും വായിച്ചിട്ടുണ്ടു്‌. ഇതു കണ്ടതായി ഓര്‍മ്മയില്ല. ഈ ശ്ലോകം എന്റെ പേരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്നതിനാല്‍ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതായിരുന്നു. ഇപ്പോള്‍ ഇതൊന്നും കയ്യിലില്ല. ശബ്ദതാരാവലിയും അമരകോശവും മാത്രമേ നോക്കിയുള്ളൂ. കൂടുതല്‍ വിവരങ്ങള്‍ ദയവായി പറയുമല്ലോ.

അചിന്ത്യ എഴുതിയതുപോലെ “തപസാന്നിഷിദ്ധാ” എന്നും പറയാം. തപസാത്‌ + നിഷിദ്ധാ. “തപസോ നിഷിദ്ധാ” എന്നതു പാഠഭേദമാകാം.

അയ്യോ, പിഷാരടിമാഷിന്റെ കൂടൊന്നും എന്നെ കൂട്ടല്ലേ. മലയാളവും ഇംഗ്ലീഷും ഒഴികെ ഒരു ഭാഷയിലും ഒരു വാക്യം തെറ്റില്ലാതെ എഴുതാന്‍ എനിക്കറിയില്ല. സംസാരിക്കാനും പറ്റില്ല. (വായിച്ചാല്‍ കുറെ മനസ്സിലാകും, അത്രമാത്രം)

പ്രീഡിഗ്രി വരെ മാത്രം മലയാളം പഠിച്ചു്‌, ഡിഗ്രിക്കു രണ്ടാഴ്ച മാത്രം സംസ്കൃതം പഠിച്ചിട്ടു സിവില്‍ എഞ്ചിനീയറിംഗു പഠിക്കാന്‍ പോയി, ട്രാഫിക്‌ എഞ്ചിനീയറിംഗില്‍ ബിരുദാനന്തരബിരുദമെടുത്തു്‌, ഈ രണ്ടു വിഷയങ്ങളിലും (സിവില്‍/ട്രാഫിക്‌) യാതൊരു വിവരവുമില്ലാതെ, പഠിക്കാന്‍ അഞ്ചു പൈസ പോലും മുടക്കാത്ത കമ്പ്യൂട്ടര്‍ പ്രോഗ്രാമിംഗില്‍ ആകൃഷ്ടനായി അതിലൊരു ജോലി സമ്പാദിച്ചു്‌, അതില്‍ത്തന്നെ ഇപ്പോഴും തുടര്‍ന്നു്‌, ഇപ്പോള്‍ മലയാളവ്യാകരണത്തെപ്പറ്റി മാത്രം എഴുതുന്ന എന്റെ പഠിപ്പില്‍ എന്തോ സാരമായ സ്പെല്ലിംഗ്‌ മിസ്റ്റേക്കുണ്ടു്‌. ഒന്നും നേരേ ചൊവ്വേ അറിയില്ല. എല്ലാം അല്‍പജ്ഞാനം. ബ്ലോഗുള്ളതുകൊണ്ടു്‌ എന്തും എഴുതാമല്ലോ.

പണ്ടെഴുതിയ ഒരു കവിതയിലെ ഏതാനും വരികള്‍:

Whatever I did want to learn
I was never taught…
Whatever I did want to earn
I have never got…

Whenever I did fall in sin
I was always caught…
Whenever I was examined
They proved that I am naught…

ഇങ്ങനെയും ഒരു ജീവിതം എന്നേ പറയേണ്ടൂ.

- ഉമേഷ്‌

എന്റെ ഒരു അമ്മൂമ്മ 75 വയസ്സു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ മക്കളുടെ പേരുകള്‍ മാറ്റിവിളിക്കുമായിരുന്നു - രാമചന്ദ്രനെ പ്രഭാകരനെന്നും മറിച്ചും മറ്റും. എത്ര തിരുത്തിയാലും ഈ തെറ്റുകള്‍ മാറിയിരുന്നില്ല.

ഈ അമ്മൂമ്മ 90 കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഓര്‍മ്മ വളരെക്കുറഞ്ഞിട്ടു്‌ എട്ടു വയസ്സുള്ള മിനിക്കുട്ടിയെ 65 വയസ്സുള്ള സരോജിനിയുടെ പേരു ചേര്‍ത്തു വിളിക്കുമായിരുന്നു.

അമ്മൂമ്മയ്ക്കു പ്രായാധിക്യം മൂലമുള്ള മറവിയാണോ അതോ ഒരുപാടു മക്കളും പേരക്കിടാങ്ങളും മറ്റുമുള്ളതൊലൊണ്ടുള്ള കണ്‍ഫ്യൂഷനാണോ എന്നറിയില്ല. എനിക്കെന്താണാവോ? ആദ്യത്തേതല്ല, രണ്ടാമത്തേതാണു പ്രശ്നം (എത്രയെത്ര ബ്ലോഗന്മാരും ബ്ലോഗിനികളും എന്റെ ദൈവമേ!) എന്നാണു പ്രതീക്ഷ. തന്മാത്ര കാണാത്തതുകൊണ്ടു്‌ ഏതായാലും ആല്ഷെമിഷ്സ്‌ (ഇങ്ങനെ തന്നെയാണോ ആ കുന്ത്രാണ്ടം പിടിച്ച സൂക്കേടിന്റെ പേരു്‌?) ആണെന്നു ചിന്തിച്ചുതുടങ്ങിയിട്ടില്ല.

പലയിടത്തും തപ്പിയിട്ടും “ഉ”വിനു “കുഞ്ഞേ” എന്നൊരര്‍ത്ഥം കണ്ടില്ല.

സുനിലിനു്‌,

എനിക്കു്‌, എനിയ്ക്കു്‌ - രണ്ടും ശരിയാണു്‌. ഇ, ഈ എന്നിവയ്ക്കു ശേഷം യകാരധ്വനി പ്രത്യേകിച്ചെഴുതാതെ തന്നെ വ്യക്തമാണു്‌. അതുകൊണ്ടു്‌ അതില്ലെങ്കിലും കുഴപ്പമില്ല.

ചക്രം ശരിക്കു “ചക്ക്രം” എന്നാണല്ലോ ഉച്ചരിക്കുന്നതു്‌. എങ്കിലും നാമതു്‌ എഴുതുന്നില്ലല്ലോ. എങ്കിലും, “അധ്യാപകന്‍” എന്നെഴുതിയാല്‍ “അദ്ധ്യാപകന്‍” എന്നു വ്യക്തമാണെങ്കിലും നാം രണ്ടാമത്തേതു എഴുതാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നില്ലല്ലോ. എല്ലാം ശീലത്തിന്റെ ഒരു കളി തന്നെ.

- ഉമേഷ്‌